Ditëlindja e Hazreti Fatimesë (pqmt)

Në hijen e babait të nderuar dhe të Dërguarit të Allahut, paqja qoftë mbi të, dhe në prehrin e nënës së saj, Hazreti Hatixhes, vajzës së Huvejlidit, birit të Asadit, në qytetin e Mekës, të premten, ditën e njëzetë të muajit Xhumadel Uhr, pesë vjet pas Shpalljes së lartë, lindi një vajzë. (Disa burime pohojnë se Hazreti Fatimja lindi pesë vjet para Shpalljes). I Dërguari i Zotit (pqmtf)  e priti lajmin për lindjen e vajzës së tij me gëzim dhe emocion të madh. Ai e quajti atë Fatime.

Kështu lulëzoi pema e profetësisë, dhe bekimet dhe paqja e Allahut qofshin mbi të. Vullneti ishte që me lindjen e Hazreti Fatimes a.s. të zgjerohej dhe lulëzonte oaza e Profetit përgjatë historisë dhe brezave.

Hazreti Fatimja a.s. lindi duke mbajtur shpirtin e të Dërguarit të Zotit, karakterin dhe moralin e tij. Ajo ishte pasardhësja e vërtetë dhe aq e ngjashme me Profetin (pqmtf) Askush në këtë botë, për sa i përket cilësive të tij, nuk ishte i ngjashëm me Profetin Muhamed ( pqmtf ),  si Hazreti Fatima paqja qoftë mbi të.  Kjo ngjashmëri tërhoqi vëmendjen e njerëzve që jetonin me të, kështu që ata shpesh flisnin për të, dhe Hazreti Aisha (gruaja e Profetit, paqja qoftë mbi të) tha për këtë:

Nuk kam parë kurrë një person të ngjashëm me Profetin, në sjellje, rregulla dhe udhëzime, përveç Fatimes. Sa herë që ajo vinte te Profeti, ai e përshëndeste me një puthje dhe i jepte vendin e tij për t’u ulur, dhe gjithashtu, sa herë që Profeti vinte në shtëpinë e Fatimes, ajo e përshëndeste me një puthje dhe i jepte vendin e saj.

 Aisha gruaja e profetit Muhamed  tregon:

“Nuk kam parë kurrë një person të ngjashëm me Profetin në të folur dhe hadith, përveç Fatimes.”

E porsalindura, Hazreti Fatima (pqmt)  mbushi shtëpinë. Profeti Muhamed (pqmtf) dhe gruaja e tij Hazreti Hatixhe u mbushën me lumturi dhe gëzim nga kjo lindje. Fatimja ishte lumturia e dashurisë së tyre, fryti i një marrëdhënieje të gëzueshme në jetën e tyre, një degë e përjetësisë misioni, hija e tij shpirtërore dhe streha e dritës së misionit që shkëlqen në rrënjët e besimtarëve. Është e denjë që Shtëpia e të Dërguarit të festojë lindjen e Fatimes dhe të gëzohet me buzëqeshjen e saj të ndershme.

HAZRET FATIMA  (pqmt)  SI NJË BIJË

Fatimja lindi dhe u rrit në shtëpinë e Profetësisë dhe u rrit në hijen e shpalljes, me shumë Iman (besim), moral dhe karakter, me dashurinë e babait të saj dhe të Dërguarit të Allahut  dhe nënës së nderuar të të gjithë besimtarëve. Fatimja jetoi dhe u pjekur shpirtërisht në këtë shtëpi; në një shtëpi plot dashuri dhe harmoni martesore.

Është vullneti i Allahut që Hazret Fatimja a.s. filloi jetën e saj në kohën më të vështirë të profetësisë islame, si dhe kohën më të vështirë për babain e saj, Profetin Muhamed, paqja qoftë mbi të, dhe nënën e saj të nderuarën Hatixhe.

Ajo lindi gjatë konfliktit midis Islamit dhe xhahiljetit (epoka e injorancës), ajo pa luftën më të vështirë midis një grupi të vogël besimtarësh dhe idhujtarëve mëkatarë të Kurejshëve.

Kurejshët bllokuan dhe bojkotuan Profetin (pqmtf)   benu (djemtë) e xhaxhait të tij, Hashimij, mbështetësit dhe shokët e tij që thirrën në Islam. Profeti Muhamed (pqmtf)  u shpërngulën në Shu’ab (luginë) me  Ebu Talibin, me gruan e tij Hazret Hatixhen, disa shok dhe me vajzën e tij  Hazreti Fatimes, ku qëndruan për tre vjet. Profeti, paqja qoftë mbi të, familja e tij dhe shokët besnikë jetuan një jetë modeste, madje edhe të varfër dhe duruan vështirësitë e bllokadës, duke vdekur nga uria, duke mbrojtur drejtësinë dhe duke sakrifikuar veten për parimet e tyre.

Bllokada filloi në vitin e shtatë të profetësisë, prandaj, Hazret Fatimeja a.s. përjetoi vështirësitë e bllokadës dhe shijoi hidhërimin e xhihadit dhe dhimbjen e mbijetesës në fëmijërinë e saj të hershme.

Vitet e bllokadës kaluan, dhe me to edhe kohë të vështira. Ambasadori Muhamed (pqmtf)  me familjen dhe shokët e tij përjetoi në paqe bojkotin dhe bllokadën, dhe pastaj Allahu i Lartësuar u dha atyre fitore dhe sukses.

Hatixheja e nderur, në pleqërinë e saj, e pati të vështirë të përballonte pasojat e viteve të bllokadës. Në të njëjtin vit që muslimanët u liruan nga bojkoti, në moshën gjashtëdhjetë vjeç  hz. Hatixhe, një model vlerash në botë, e zhvendosi këtë grua në botën e përtejme (botën e përjetshme). Ishte viti i dhjetë i Misionit i mbrojtjes së Islamit dhe misionit islamik. Në të njëjtin vit, vdiq edhe Ebu Talibi, xhaxhai i Profetit Muhamed, (pqmtf)  i cili ishte i trishtuar që u nda nga dy ndihmës të dashur. Duke humbur gruan e tij besnike dhe të virtytshme, e cila e ndihmonte në çdo vështirësi, dhe xhaxhain e tij si mbrojtës, ai e quajti atë vit  “ Viti i Zisë”. Në të vërtetë, ishte një vit zie sepse ai humbi njerëz të afërt me zemrën e tije

Nuk është vetëm Profeti  që ishte i trishtuar dhe ndihej i vetmuar pas asaj ngjarjeje, por edhe Fatimja e re, e cila nuk e gëzoi dashurinë e nënës së saj për një kohë të gjatë, kështu që së bashku me babain e saj Muhamedin (pqmtf)  shënuan ditët e pikëllimit, dhimbjes, tragjedisë, dhe në ato momente ajo ndjeu trishtimin e hidhur që mbështjelli jetën e saj të ndershme.

Hazreti Fatimja (pqmt) humbi nënën e saj, u nda nga dashuria dhe ndjenjat e saj amënorë. Ajo ndjeu thellësisht dhimbjen e ndarjes dhe mungesën e zemrës së nënës që e donte. Ajo vuajti dhe shpesh thoshte: “Baba, baba, ku është nëna ime?!” – duke qarë për një kohë të gjatë për shkak të asaj ndarjeje të vështirë.

Profeti (pqmtf)  ndjeu trishtimin dhe dhimbjen e vajzës së tij si baba. Ai u prek thellë nga lotët e ndarjes në faqet e saj të buta, kështu që e përkëdheli me zemrën e tij fisnike, i dha asaj çdo dashuri dhe ndjenjë atërore, në mënyrë që ta kompensonte për dashurinë dhe vëmendjen amënore që kishte humbur. Profeti Muhamed  (pqmtf) e donte vajzën e tij dhe e respektonte atë, ashtu siç e respektonte ajo atë. Nuk kishte person më të dashur për të se vajza e tij. Ai e donte shumë dhe i jepte asaj gjithë vëmendjen dhe respektin, dhe dihet se e dekoronte me “dekorata “ nderuese sa herë që e ndiente të nevojshme.

Me një qëndrim të tillë ndaj Hazreti Fatimes (pqmt), Profeti Muhamed s.a. shpjegoi pozicionin dhe rolin e saj midis umetit (popullit) të saj, duke i përgatitur ata për çështje të rëndësishme dhe specifike të cilat lidhen me Hazreti Fatimen (pqmt)  dhe pasardhësit e saj të nderuar pas saj, të cilët janë të lidhur me Ummetin Islam.

Ai dinte të shpjegonte dhe të konfirmonte pozicionin e Hazreti Fatimes a.s. dhe pozicionin e pasardhësve të saj të nderuar, në mënyrë që muslimanët edhe pas Profetit Muhamed, paqja qoftë mbi të, ta njihnin dhe ta ruanin pozicionin e saj të lartësuar dhe t’u jepnin pasardhësve të saj çdo vëmendje dhe dashuri. Profeti  (pqmtf) iu drejtua muslimanëve duke thënë: “Fatime është prej meje, një pjesë e imja, kushdo që e zemëron atë, më zemëron edhe mua”, apo hadithti tjetër “Fatime është një pjesë e imja, çdo gjë që e shqetëson atë më shqetëson edhe mua.”

Imam Ali ibn ebi Talib a.s. e pyeti Profeti Muhamed, paqja qoftë mbi të: Profet, kush është më i dashuri për ty nga familja jote?”, dhe Profeti, paqja qoftë mbi të, u përgjigj:

>>Fatima,  bija ime… “

Fjalët  e Profetit Muhamed (pqmtf) nuk janë vetëm një burim emocionesh, por edhe një dëshirë për ta drejtuar umetin e tij drejt asaj gruaje si një model të mirë.

Hazreti Fatima a.s. është tashmë e rritur dhe dashuria për babain e saj, Profetin Muhamed s.a.a., sipas saj, po bëhej më e madhe. Dhe Hazreti Fatima a.s. ia ktheu dashurinë e saj babait të saj, në të njëjtën masë, mbushi zemrën e tij plot dashuri dhe vëmendje, dhe për këtë arsye Profeti s.a. tha se Fatima a.s. “nëna e babait të saj”.

Hazreti Fatima a.s. iu përkushtua babait të saj si një nënë e kujdesshme që i do fëmijët e saj dhe kujdesej për të si një nënë për më të voglin e saj. Është qeverisje shembullore në kuptimin e rritjes fëmijët nga prindërit në ndërtimin e personalitetit njerëzor dhe udhëzimin e tyre drejt qeverisjes së mirë në jetë. Ajo marrëdhënie midis Profetit Muhamed (pqmtf)  dhe vajzës së tij u shënua nga dashuria dhe vëmendja, dhe si model, mbi bazën e të cilit fëmijët femra rriten në Islam, atyre u kushtohet çdo vëmendje dhe përcaktohet roli i tyre në shoqëri.